Residency Poros.
July 20th 2010.
Θέματα σχετικά για καλλιτεχνική δημιουργία.
___
Η φετεινή συνάντηση στο νησί του Πόρου, θα φέρει κοντά τέσσερις Ελλήνες καλλιτέχνες, οι οποίοι θα εργαστούν στο Κτίριο Συγγρού του δήμου Πόρου. Η εικαστική δραστηριότητα θα επεκταθεί και εκτός των ορίων του κτιρίου. Πέραν των ιδιαίτερων επιλογών κάθε καλλιτέχνη, η ομάδα των τεσσάρων καλείται να δημιουργήσει ένα διάλογο πάνω στα ακόλουθα θέματα που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη, αισθητική, κοινωνική και πολιτισμική ταυτότητα του νησιού.
___
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ:
Από το άγονο φυτρώνει το καινούργιο. Χρήση των ερειπωμένων οικημάτων του κτιρίου Συγγρού. (ανάδειξη, σημείων χαμηλής προβολής και δυσδιάκριτων τοποθεσιών).
Μια μικρή προκαταρκτική εισήγηση – Αύγουστος Βεϊνόγλου
Ώς καλλιτέχνες καλούμαστε να δημιουργήσουμε μια αισθητική ανασύσταση, εκμεταλλευόμενοι την ιδιαιτερότητα των προσφερόμενων χώρων αλλά και του νησιού. Ο σκοπός μας δεν απέχει και απο τη δική μας συμβολή στην πολιτισμική αναδόμηση του Πόρου. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε το νησί, την εικόνα του, τη ζωή και τη θέση του στον κόσμο έχει σημασία στο ρόλο μας αυτό.
Στον Πόρο, το μικρό αυτό νησί του Αργοσαρωνικού, παρατηρούμε σε μικρή κλίμακα πολλά από τα κοινωνικά και γεωπολιτικά χαρακτηριστικά που εντοπίζονται γενικά στα μεσογειακά λιμάνια και κέντρα. Άφθονες ετεροτοπίες/αντινομίες, άναρχη οικιστική δομή, αυτοσχέδιες κατασκευές, απροσδόκητες πατέντες και ευρήματα για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων. Επίσης τα σπίτια είναι πιο ταπεινά εδώ και προφανής η έλλειψη ανακύκλωσης. Η επιλογή υλικών και ύφους παραπέμπει σε κατοικίες της γειτονικής πρωτεύουσας με την οποία συνδέεται το νησί, ενώ το νησιωτικό ύφος και η παραδοσιακότητα έχουν υποτιμηθεί. Σαν επιβεβαίωση της δίψας γι’ ανακαίνιση και γι’ αναβάθμιση, εντοπίζουμε πλήθος από μηχανάκια, συσκευές, gadgets, που όμως προκαλούν παραπάνω σύγχυση ανάμεσα στο παραδοσιακό με το ‘μοντέρνο’ της δεκαετίας του ’80 και των αρχών του ‘90…
Η θάλασσα του Αργοσαρωνικού ανήκει στο Αιγαίο, αλλά δεν παύει να έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία μεταφέρει και στα νησιά της. Η απόσταση αναπνοής που χωρίζει το μικρό νησί από την Πελοπόνησσο, ίσως να προσφέρει τη γόνιμη γη που κάνουν τον Πόρο γνωστό από παλιά σαν καταπράσσινο και μυρωδάτο νησί. Μα τα δάση λεμονιάς που κυριαρχούσαν πάντα εδώ και που πότισαν με σημαντικές εμπνεύσεις τη λογοτεχνία μας (Κοσμάς Πολίτης, Γιώργος Σεφέρης), σήμερα υποκαθίστανται από την αίσθηση της οικειοποίησης στοιχείων της Νοτιοδυτικής παραλίας της Αττικής (Σαλαμίνα, Πέραμα, κλπ…). Οι εικόνες αυτές δεν είναι δίχως ενδιαφέρον.
Ο Αργοσαρωνικός είναι μια εσώκλειστη θάλασσα, ένα πέρασμα προς τον Νότο. Ωστόσο η χρήση του χώρου για την εκπαίδευση ναυτών και το κέντρο εκπαίδευσης αντισταθμίζει την κούραση της εικόνας και προσφέρει μια αληθινά χαρούμενη νότα. Ο Πόρος είναι πάντα γεμάτος από νεαρά άτομα, στο ξεκίνημα της ζωής, όσο κανένας άλλος τόπος στην Ελλάδα.
Άλλα θέματα προς συζήτηση:
Επιστροφή στον οικείο χώρο, η επιστροφή των ντόπιων στον γνώριμο χώρο τους.
(ιν σίτου), εξωτερικοί χώροι / τουαλέτες, σχολείο,
digestion / γνώση στην τουαλέτα.
vessel, vehicle ( πώς έρχεσαι στον Πόρο… )
Υδροφόρα, πρόβλημα με το νερό στο Νησί.
Υδάτινος κόσμος / κουλτούρα του φαγητού.
Τουρισμός – οικονομική κατάσταση. Exaggeration, saturation.
Κοινωνικός υπερτροφισμός.
Χρήση της ίδιας της έκθεσης ως θεματική.
